In een recente bijdrage voor Knack schrijven CESSMIR-lid Marlies Casier en thesisstudente Klara Missault over hoe het nieuwe wetsvoorstel rond gezinshereniging de mens achter de arbeidsmigrant dreigt te vergeten.
Gebaseerd op Missaults onderzoek binnen het Aurora-project (onder begeleiding van Casier) tonen ze hoe Indiase zorgverleners, die in Belgische woonzorgcentra aan de slag zijn, hun gezin vaak jarenlang moeten missen. De geplande verstrenging van de wet maakt gezinshereniging financieel quasi onmogelijk voor wie een gemiddeld loon verdient.
De auteurs stellen scherpe vragen over wat dit beleid betekent voor onze samenleving. Hoe kan een zorgsysteem dat steunt op buitenlandse krachten tegelijk zo weinig zorg tonen voor hun welzijn? En wat zegt dit over de manier waarop we mensen reduceren tot hun arbeid