Cultuursensitieve mentale gezondheidszorg: culturele conversaties in psychotherapie met etnische minderheidscliënten

Er is heel wat onderzoek in de context van psychotherapie dat het belang van cultureel sensitieve hulpverlening onderstreept, zowel vanuit het perspectief van de therapeut als van de cliënt. Ondanks het erkende belang is er een gebrek aan richtlijnen over de implementatie van cultureel responsieve methoden die een positief effect hebben op zowel procesvariabelen als uitkomstvariabelen. Dit is in het bijzonder van belang bij cliënten uit ethische minderheidsgroepen waar er verhoogde kans is op vroegtijdige uitval en verminderd therapiesucces. Eén van de redenen hiervoor is onvoldoende of (onbedoeld) insensitieve integratie van de etnisch-culturele identiteit van cliënten binnen therapeutische gesprekken. In mijn doctoraat onderzoek ik waarom en hoe deze betekenisvolle gesprekken over de culturele identiteit van een cliënt – i.e. broaching – al dan niet geïntegreerd worden in therapie, en wat de effecten ervan zijn op de therapeutische relatie en de tevredenheid met de therapie.